Shuttlecock

“chill!”
“go bebe!”
“gutom lang yan, pakainin!”
“hayaan mo ng maka-score, minsan lang naman!”

Ito ang mga karaniwang maririnig mo sa araw ng badminton game.
Hiyawan, kanya-kanyang cheer at pangungutya sa bawat college.

Pero bago humantong sa sagupaan ang bawat colleges, may mga bagay na dinadaanan ang mga player na hindi alam ng marami. (kaya please, ‘wag nyo kaming pagsabungin, marami sa amin walang lovelife.)

Isang masayang experience sa bawat nilalang na maging asset sa isang samahan, masarap irepresenta ang college mo sa laban at higit sa lahat masarap magkaroon ng free uniform na may tatak ng college, favorite number at apilido mo na sinamahan pa ng logo ng school with the 50years thingy. (yeheeeeyy!!!)

Kaakibat ng practice ay ang pagod, sakit ng katawan at gutom. (tao din kami noh?!). Tapos ang bongga pa nito kailangan naming pumasok sa klase kinabukasan, at mas higit na bongga regular ang klase sa araw ng competition.

Isang nakakaaliw pang karanasan ay makakilala ng mga bagong tao, makabonding sila at maging kaibigan, tapos sisihin mo sila kapag natalo kayo. (pero syempre biro lang ‘yung sisihan part, baka seryosohin na naman ng iba! Bili ka nga ng limang box ng humor para maka-appreciate ka ng joke!)

Masaya naman ang aking karanasan sa pagsali ng badminton team ng CAS.
Lahat sila mababait, cute at handang harapin kahit na dragon, tigre, ahas pa ang kalaban basta ba para sa college. Kahit hindi namin sing-galing ang ibang mga manlalaro, nag-eenjoy naman kami kasi kami na naman ang champion sa debate! :P

CAS Badminton Team with Reg. :P